web analytics

4 mei 1380. Aanval op Dendermonde

51
banner

4 mei 1380. In Gent zijn ze natuurlijk verbijsterd over de houding van het officiële Brugge en de dood van honderden van hun medestanders. Raso van Liedekerke en zijn mannen reageren met een aanval op de vesting van Dendermonde. Ze worden er door een Duits garnizoen op de vlucht gedreven en verliezen er 50 Witte Kaproenen en hun standaard. Aalst lijkt dan een gemakkelijker eitje om te pellen. Daarna hernemen de Gentenaars het beleg van Dendermonde. De gemoederen blijven verder oplopen tijdens de meimaand van 1380. Een duizendtal Gentse wevers valt op 30 mei via de Boeveriepoort binnen in Brugge. Dat gebeurt natuurlijk dankzij intern verraad.

Ze zijn in het gezelschap van misnoegde Bruggelingen en Vrijlaten, vooral wevers. De textielmannen stellen zich in slagorde op aan de Vrijdagmarkt en eisen er brutaal de afbraak van de Gentpoort. Dit als straf en vergelding omdat de Bruggelingen hun woord hebben gebroken en de graaf weer aangetrokken hebben in hun stad. Gent is en blijft de grootste stad van Vlaanderen en enkel daar kan de graaf zetelen. Ze lijken plots vergeten dat hun eigen halsstarrigheid de oorzaak geweest is van zijn vertrek. Hun actie getuigt natuurlijk van een grote verwaandheid die de Bruggelingen allerminst kunnen smaken. Van alle hoeken en kanten stormen hele horden pelsbewerkers, makelaars, visverkopers en vleeshouwers als briesende leeuwen toe.

Terwijl ze de grafelijke standaard met zich meesleuren vallen ze de Gentenaars op het lijf. De verwijzing naar de leeuw heeft veel te maken met de wetenschap dat de Brugse ambachtslieden zich nu plots gaan vereenzelvigen met de klauwaards en maar blijven roepen en tieren van ‘Vlaanderen de leeuw’. Het bizarre van het gebeuren is dat de Gentenaars zich eveneens de titel van ‘klauwaards’ toe-eigenen en de Bruggelingen als zijnde leliaards naar de verdoemenis wensen. Dit zinloos op elkaar inhakken eindigt met de dood van 600 Gentenaars, daarbij vliegen er nog eens 300 achter de tralies.

Lodewijk belooft een totale vergiffenis
1 juni 1380. Twee dagen na het debacle in Brugge slagen de Gentenaars er in om Dendermonde in brand te schieten en in te nemen. De edellieden hebben rond die tijd een leger gemobiliseerd ter hoogte van Cassel. Hun target is Poperinge. Deze stad heeft zich aangesloten bij het Gentsgezinde Ieper. Reden genoeg voor de leliaards om Poperinge te overrompelen en te verwoesten. Het blauw bloed komt echter van een kale reis terug. De edelen worden er door de Poperingenaars en Ieperlingen zo hard onthaald dat ze zich wel verplicht zien om na groot verlies van manschappen op de vlucht te slaan. De wethouders van Brugge en het Brugse Vrije doen ondertussen wat ze kunnen om een einde te maken aan de dramatische burgeroorlog die Vlaanderen letterlijk verscheurt.

Ze sturen brieven naar Gent en spreken schone woorden tegen de graaf. Of de inwoners zich daar eventueel zouden willen verzoenen met de graaf en vice versa? Het kan het begin zijn van de vrede en als de Gentenaars dat ook willen, dan zijn ze graag bereid om voor hen te bemiddelen. Dat de situatie precair is zien we ook aan de Gentse plannen. Na de inname van Dendermonde willen ze nu de poorten van Brugge gaan verbrijzelen om er de graaf en zijn vrienden te verjagen. Een stoutmoedig plan dat de graaf wel tot enige toegevingen moet nopen. En wat heeft Gent te verliezen om eens te praten? Het magistraat van Gent laat zich opportunistisch overhalen en stuurt enkele gezanten naar Brugge om mee te onderhandelen.

De graaf belooft in ruil voor deze geste al direct op bezoek te komen in Gent. Hij zal dat doen nadat hij zijn bedevaart naar Onze-Lieve-Vrouw van Aardenburg heeft afgewerkt. Op 19 juni begroeten de Gentenaars enigszins verrassend hun graaf met een soort van goedgezindheid. De drie partijen zijn meteen bereid om zich te schikken in een regeling en de vrede van vorig jaar te vernieuwen. Lodewijk van Male belooft een totale vergiffenis aan allen die tegen het grafelijk gezag hebben gezondigd. De partijen kunnen even herademen. Of de vrede een lang leven zal beschoren zijn is een open vraag. De gemoederen zijn dermate verwilderd, de uitgesproken beledigingen waren zo pijnlijk dat die nu onmogelijk uit de geesten kunnen verdwenen zijn.

8 augustus 1380. Opperbaljuw Goossen De Wilde wil de Brugse wevers straffen die op 30 mei de zijde van de Gentenaars hebben gekozen. Ze zijn volgens hem medeverantwoordelijk voor het aangerichte bloedbad aan de Vrijdagmarkt en verdienen een sanctie omwille van hun weerspannigheid. De wevers krijgen het expliciet verbod om nog verder wapens bij zich te dragen. Enkele edellieden die zich aan dezelfde feiten bezondigden gaan vrijuit. En dat is voldoende om weer het vuur aan de lont te steken. De Brugse wevers komen op straat om zich te revancheren op de lokale adel. Afspraken en beloften zijn in die tijd gewoon niemendalletjes, de gemoederen krijgen nu eenmaal nooit de tijd om helemaal te gaan liggen.

De Witte Kaproenen die zich in Gent wel noodgedwongen gedimd moeten houden zien uiteraard in de Brugse discriminatie een perfect alibi om terug in de wapens te lopen. Ze beschuldigen Lodewijk van Male prompt van woordbreuk; een kwijtschelding is een kwijtschelding. Punt. Hun klachten doen heel Vlaanderen ontwaken: Gent, Ieper, Kortrijk, Tielt, Deinze en Roeselare verenigen zich direct tot een solidair front tegen hun onbetrouwbare graaf.

 

· · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · ·

Auteur van 'De Kronieken van de Westhoek'

Related Articles & Comments

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *