web analytics

Anno 1419. Bloedbad aan het kasteel van Montereau

61
banner

Zondag 10 september 1419. Onze graaf begeeft zich rond 17u naar het kasteel van Montereau waar de ontmoeting zal plaatsgrijpen. Hij is in het gezelschap van 10 notoire edelen die alleen maar uitgerust zijn met wapenrok en degen. Bij zijn aankomst aan de eerste slagboom wordt hij verwelkomd door enkele mannen die hem vertellen dat de kroonprins op hem wacht. Daarna gaat een tweede slagboom omhoog waarop Tannegui en enkele anderen hem gewapend met een bijl tegemoet treden. Hertog Jan protesteert en wijst op hun eigen wapenrok met degen. Terwijl de tweede slagboom zich achter hen sluit legt Jan nog zijn hand op de schouder van Tannegui, een teken van vertrouwen in deze man.

Tannegui en Jan passeren nog een derde slagboom tot ze eindelijk bij de kroonprins aanbelanden. Kroonprins Karel laat de slagboom onmiddellijk sluiten. Hijzelf staat er te wachten met de degen aan zijn zijde. Rond hem staan zijn tien edelen. Allen gewapend met bijlen. Ook Tannegui Du Chastel staat er bij terwijl er zich nog een groep verborgen houdt om in geval van nood de kroonprins ter hulp te schieten. Na de verwelkoming door de kroonprins vertelt hertog Jan dat hij bereid is om mee te helpen om de Engelsen uit het land te verdrijven. Voor de welvaart van het rijk. In de plaats van een welwillend antwoord krijgt hij een sneer van Karel VII. Omdat hij niet alle Franse steden beschermd heeft tegen de invasie.

De graaf van Vlaanderen krijgt het keihard verwijt toegeslingerd van een verrader te zijn. Jan probeert nog te reageren met een beleefde verontschuldiging. ‘Ge liegt, het is tijd’, roept de kroonprins uit en dan geeft hij het signaal om Jan van Bourgondië te doden. Een lange in het bruin geklede man trekt zijn scherpsnijdend zwaard en hakt daarmee in het gezicht van hertog Jan. In een poging om de slag met de arm af te weren verliest het slachtoffer zijn hand. Tannegui Du Chastel velt hem met één welgemikte slag met de bijl, een bloederig tafereel dat zich afspeelt vlak voor de neus van de kroonprins. Lodewijk Layet die ziet dat de hertog nog leeft geeft hem met de degen nog drie steken in de buik, waaruit zijn ingewanden nu wegvloeien.

Karel VII vindt er zijn plezier in. ‘Hij zal wel genoeg hebben zeker?’, spot hij. De moordenaars nemen het lijk nog eens vast bij de benen en wentelen het nog twee keer in de plas bloed die uit zijn lichaam is weggestroomd. Dan richten ze hun vizier op de tien metgezellen van de dode hertog Jan. Zijn trouwe vriend Archambald van Foix bekoopt het met zijn leven in een poging om in te grijpen, de andere negen geraken daarbij verwond en belanden in een gevangenis. De moordenaars strippen de verslagen hertog van zijn kledij, met uitzondering van zijn wambuis (kleed) en zijn laarzen. Ze pikken zijn gouden ketting en een kostelijk halssieraad. Ze snijden zijn vingers af om zijn ringen te bemachtigen en dumpen dan zijn zielloos lichaam in de vestingen van het kasteel.

Wanneer de krijgslieden van hertog Jan zich bewust worden van dit verschrikkelijk verraad verlaten ze onmiddellijk de stad Montereau om terug te keren naar Bray-sur-Seine. Sommigen onder hen worden nog tijdens de terugweg door hun vijanden achterhaald en gedood. De volgende dag beslissen twaalf edellieden van Montereau om het lijk van de hertog uit het water te vissen en te begraven in de lokale Onze-Lieve-Vrouwekerk. Jan van Bourgondië werd 48 jaar. Hij heeft Vlaanderen 14 jaar en enkele maanden bestuurd. Bij zijn echtgenote zorgde Jan voor 1 zoon en 6 dochters. Zijn zoon en troonopvolger is Filips de Goede en op het moment van zijn vaders dood 23 jaar. Jan is er ook nog in geslaagd om tijdens zijn leven 2 bastaardkinderen op de wereld te zetten: Johannes, de bisschop van Kamerijk en Guido met de bijnaam ‘de krijgsman’.

 

· · · · · · · · · · · · · · · · · · · ·

Auteur van 'De Kronieken van de Westhoek'

Related Articles & Comments

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *