web analytics

Anno 1386. De transformatie van Sluis

54
banner

Januari 1386. De finale bekrachtiging van de vrede vindt pas plaats wanneer Filips en Margareta hun blijde intrede maken in Gent, de belangrijkste stad van Vlaanderen. Het gravenkoppel wordt er door de opgeluchte inwoners met alle mogelijke eer ontvangen. Voor hertog Filips de Stoute staan er heel wat uitdagingen te wachten. Vlaanderen moet zich nu dringend herstellen van deze langdurige oorlog. Er moet gewerkt worden aan een goede verstandhouding en een stabiele vrede in het land. Filips vreest daarbij voor verdere Engelse invallen die altijd wel zullen gedragen worden door oproerige Vlamingen. De stad en de haven van Sluis kunnen daar mogelijk een grote rol bij spelen. De graaf van Namen die eigenaar is van de stad ruilt die in voor de stad van Bethune.

Sluis komt nu echt in handen van de graaf. Zo kan hij nu eindelijk beginnen met zijn militaire plannen aan de noordzijde van Frankrijk. Hij laat de stad omvormen tot een sterkte die met verloop van tijd de benaming van ‘De Bourgondische toren’ of ‘Het Klein Kasteel’ zal krijgen. De Franse koning Karel VI spaart daarbij geen kosten of moeite. Hij laat er een groot kasteel bouwen dat hij nu voortaan zal laten bemannen door een Frans garnizoen. Op die manier kan hij zijn eigen troon beter beveiligen tegen aanvallen uit Engeland.

De transformatie van Sluis tot militair bolwerk kan op niet veel begrip rekenen in Brugge en het Vrije. Deze haven, de sleutel tot hun succesvolle koophandel wordt door die militaire plannen als het ware gehypothekeerd. Tot overmaat van ramp laat hertog Filips de stad Sluis nog met hoge stenen muren omringen met daarbij nog een reeks van versterkingen. Dat gebeurt trouwens op kosten van Vlaanderen. Naast de vestingswerken in Sluis zorgt hertog Filips ook voor vestingswerken te Nieuwpoort, Kortrijk, Oudenaarde en op andere plaatsen. De Ieperlingen krijgen het bevel de doornhagen, hun ‘thuynen’ te vervangen door sterke stenen muren.

Hij gebiedt hen de muren zodanig op te trekken dat de grond van de buitensteden er buiten zal blijven en die buitengebieden niet langer te bebouwen. De dichte omgeving van Ieper-stad werd trouwens al na het beleg van Ieper in 1383 met de grond gelijk gemaakt. Voor de ingezetenen van deze voorsteden toont hij geen medelijden. Ze waren er altijd als de kippen bij om zich te verzetten tegen de beslissingen van de graven van Vlaanderen en stonden altijd al te popelen met rebellie en onrust. En nu mogen ze van Filips de Stoute hun eigen boontjes doppen. De buitenlieden moeten maar op een andere plek gaan wonen. Ze krijgen de keuze tussen Poperinge, Menen, Wervik en Komen. Ook de steden Sint-Winoksbergen, Broekburg en Diksmuide worden op identieke wijze versterkt

Een doorn in het oog van de Bruggelingen
Het versterken van Sluis blijft een doorn in het oog van de Bruggelingen en de Vrijlaten. Ze zien daarin een grote beschadiging van hun belangen. Vooral nu de Schotse en de Portugese kooplieden zich recent in hun binnenstad zijn komen vestigen. Hertog Filips stoort er zich niet aan, de werken gaan goed vooruit en het valt op dat de burgerij van Sluis hem daarbij naarstig helpt. De hertog is trouwens maar sporadisch te vinden in Vlaanderen. Hij speelt een grote rol in Frankrijk en daarbij komt natuurlijk nog de heerschappij over al zijn verschillende gebieden. In Vlaanderen laat hij aanvankelijk nog het bestuur over aan zijn opperbaljuw, de heer van Jumont.

Maar in de loop van 1386 oordeelt hij wijselijk dat deze waardigheid het best kan bekleed worden door iemand die het Vlaams machtig is en dus komt ridder Jan van der Capellen in de plaats van deze Jan van Jumont. Filips installeert een nieuwe raadkamer voor Vlaamse bevoegdheden in Rijsel. De Ieperse poorter Pieter Van Der Zype krijgt de functie van voorzitter van deze rechtbank. Hij krijgt de opdracht om op redelijk korte termijn alle hangende zaken te behandelen en er uitspraken over te doen. Maar de Vlamingen en zelfs de inwoners van Rijsel en Douai tonen zich niet erg happig om voor deze vierschaar te verschijnen. Ze houden zich liever aan de beslissingen van het parlement van Parijs, ooit nog opgeëist door Filips de Schone. Nog een geschenk van die dwaze Gwijde van Dampierre. De raadkamer van Rijsel zal dan ook geen lang leven beschoren zijn.

· · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · ·

Auteur van 'De Kronieken van de Westhoek'

Related Articles & Comments

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *