web analytics

Anno 1452. Dulle Griet

58
banner

Ondertussen blijven de opstandelingen het beleg van Oudenaarde verderzetten, hun aantal groeit zowat dagelijks aan. Ze beschikken over veel kanonnen met onder andere de befaamde ‘Dulle Griet’, liefkozend omschreven als hun ‘groten rooden duyvele’. Een kanon met een lengte van 5 m en een gewicht van 12.000 kilo dat in staat is om stenen ballen tot 300 kilo af te vuren. Zwaar geschut op de stad dus, maar de belegerden laten zich evenmin doen, ook vanaf de vestingen vertrekt er een regen van zwaar geschut zodat er in beide kampen veel slachtoffers vallen. Na een beleg van 10 dagen lijkt het er op dat Oudenaarde wel eens onder de druk zou kunnen bezwijken. Gelukkig voor hen schiet de graaf van Estampes hen ter hulp met een leger van 8.000 Artesische en Picardische soldaten. Die heeft eerder al afgerekend met de bende van Jan Boterman aan de brug in Spierre en daarbij ook al het kasteel van Helkijn heroverd. Nu is hij dus op komst om de Gentenaars die aan de linkerzijde van de Schelde liggen het definitief nekschot te geven.

Na een hardnekkig gevecht sneuvelen 1.500 opstandelingen, de rest slaat op de vlucht terwijl hun makkers aan de rechterzijde van de Schelde niet bij machte zijn om hen te komen bijstaan. Hertog Filips haast zich nu met zijn wapenbroeders tot aan de rechterzijde van de Schelde om daar ook slag te leveren met de resterende Gentenaars die nog altijd hun beleg van Oudenaarde verderzetten. Op 24 april 1452 houden ze het echter voor bekeken, ze laten hun krijgstuig achter en keren terug naar Gent. Tijdens hun terugtocht krijgen ze nog een aanval van hertogelijke benden te verwerken en verliezen ze nog zeker 800 medestanders. Filips de Goede keert met de overwinning op zak terug naar Geraardsbergen zonder dat hij de moeite moest doen om de Gentenaars aan te vallen daar bij Oudenaarde. Hij rekent er op dat ze zich nu eindelijk aan zijn eisen zullen onderwerpen.

Bloedige schermutselingen tussen beide partijen
Die gedachte blijft echter voorlopig een illusie. De aanvankelijke droefenis om al die dodelijke slachtoffers slaat na enkele dagen om in woede. Wie heeft schuld aan deze smadelijke nederlaag? Hoewel dat voor niemand echt duidelijk is, zijn het toch hun drie veldoversten die de boter zullen vreten. Lieven Boone, Jan Willays en Everard van Botelaere belanden in de gevangenis en weinige dagen daarna bekopen ze de wraak van hun volk met de onthoofding. Er komen nu vijf andere bevelhebbers in hun plaats. Andere en betere. Jacob Meeussone, Jan van Melle, Adriaen Cappe, Pieter van den Bossche en Willem van Warwyck. Een poging van Simon de Lalaing om met zijn volk naar Gent op te rukken wordt net buiten de Porcellepoort afgeblokt.

Na een potige schermutseling moeten de graafgezinden naar Oudenaarde terugkeren. Op 3 mei 1452 belegert de graaf van Estampes het kasteel van Maalte ten Schreiboom niet zo ver van Sint-Denijs-Westrem. Hij slaagt er in om het kasteel te veroveren. Hoewel hij het verlies van Jan van Miremont en 14 soldeniers te betreuren heeft.

De Gentenaars daarbinnen verliezen allemaal het leven. Filips de Goede is zo bedroefd om de dood van Jan van Miremont dat hij al de Gentenaars die hij gevangen houdt doodleuk laat onthoofden. Hij plaatst een zilveren mark op het hoofd van elke opstandeling die aan hem kan uitgeleverd worden. Schoon geld natuurlijk voor wie daarop belust is en dat levert de hertog een grote hoeveelheid Gentenaars op waarvan de meesten gevangen of gedood worden. De wraak van de Gentenaars laat natuurlijk niet op zich wachten. Nog tijdens dezelfde dag van de executies dringen Jan Van Heverslaghe en zijn Witte Kaproenen binnen in Deinze welke ze in brand steken. Ook het kasteel van Petegem is hetzelfde lot beschoren. Filips valt op zijn beurt binnen in het Land van Waas en kiest daarbij Lokeren als legerkamp. Hij wil beletten dat het volk van deze regio Gent van levensmiddelen blijft voorzien, maar die van Gent sturen assistentie naar het Land van Waas en daardoor komt het hele dagen tot bloedige schermutselingen tussen beide partijen.

Het moet hard aankomen in Gent
18 mei 1452. Bij één van dergelijke aanvallen tasten de Gentenaars het leger van de hertog aan bij Lokeren. Ze neutraliseren 300 van zijn mannen en drijven hen op de vlucht. Waarop de hertog zijn leger dan maar versterkt met nieuw vlees uit Henegouwen, Artesië, Rijsel en Douai. Het is best wel opmerkelijk dat er geen Vlamingen bijzitten. Ook de graaf van Saint-Pol mengt zich in de oorlog wanneer hij in het Land van Waas slag gaat leveren tegen die van Gent. Het mag best gezegd worden dat de stedelingen hard vechten maar eveneens dat ze als puntje bij paaltje komt toch wel de aftocht moeten blazen terwijl er ongeveer 1.700 van hun mannen gesneuveld achterblijven.

En alsof dat nog niet allemaal erg genoeg is, belanden ze op datzelfde moment ook nog in een clash te Nevele. Een aanval van de graaf van Estampes zorgt daarbij voor het verlies van nog eens 1.400 Gentenaars. Dat moet ongetwijfeld hard aankomen in Gent! Het verlies van zoveel strijders torpedeert als het ware de machtspositie van Gent. Ze moeten kost wat kost die Bruggelingen aan hun kant krijgen. Jan De Vos komt aan het hoofd van een krijgsbende naar Brugge en stuurt alvast een voorhoede van enkele mannen om de poorters tot de opstand te verleiden. Gouverneur Lodewijk van Gruuthuse laat in opdracht van Pieter Blandelin, de hofmeester van Filips de Goede de stadspoorten sluiten. De Gentse voorhoede dringt aan om binnen te mogen, ze zijn als vrienden gekomen en willen enkel wat levensmiddelen kopen voor goed geld. De gouverneur antwoordt dat de Gentenaars onmogelijk in de stad kunnen komen maar dat Brugge wel bereid is om levensmiddelen naar Gent te sturen.

 

 

· · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · ·

Auteur van 'De Kronieken van de Westhoek'

Related Articles & Comments

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *