web analytics

1302. Een riem onder het hart van elke klauwaard

61
banner

Het statement van Brugge maakt indruk in Vlaanderen. Een heus hart onder de riem voor ieder die zich klauwaard noemt. Niemand twijfelt dat de wraak van de Franse koning niet lang op zich zal laten wachten maar de Vlamingen beseffen nu wel dat ze niet bang moeten zijn van de Walen en de Fransen, zolang ze hun krachten maar bundelen en eendrachtig blijven. Willem van Gulik haast zich naar Brugge waar ze hem op gejuich onthalen.

Ze volgen hem geestdriftig naar het volgende obstakel: de bezetters van het kasteel van Wijnendale. Bij hun aankomst ter plekke beseffen de Bruggelingen dat ze niet zomaar in een twee drie het kasteel in handen zullen krijgen. Ze hebben zeker geen tijd te verliezen om de rest van het Westland onder hun controle te krijgen. Drie weken later hebben de Vlamingen het hele gebied tot aan de Nieuwe Gracht in hun macht en hebben de leliaards Wijnendale na felle bestormingen prijsgegeven. Daarna volgt nog de bevrijding van Sint-Winoksbergen en Cassel. Het versterkt kasteel van Cassel blijft echter in handen van de Fransen. Hier bijt Willem zijn tanden op stuk.

Juni 1302. Het aantal strijders voor de Vlaamse onafhankelijkheid neemt toe met de dag. In de loop van de de 1ste juni arriveert Gwijde van Namen in Brugge met een bende Duitse hulptroepen. In Vlaanderen zelf durven de wakkere klauwaards het nu al aan om het wel bezette Kortrijk aan te tasten. De geestdrift en het nationalistisch ontwaken verrichten wonderen. De Fransen ruimen in allerijl de plaats maar weten zich wel te handhaven in het plaatselijk kasteel.

Het Vlaams leger zwelt zodanig aan dat Gwijde van Namen de mannen kan opsplitsen in verscheidene regimenten. Een deel vecht verder voor het kasteel van Kortrijk waar Jean van Lens de Fransen aanspoort om het hier vol te houden. Een ander Vlaams leger verplaatst zich in de richting van Oudenaarde en van Ieper waar het niet lang zal duren vooraleer de vlag met de Vlaamse Leeuw aan hun torens zal wapperen. De Ieperse klauwaards hebben ook al hun goed en bloed veil voor de bevrijding van het vaderland en ze sturen dadelijk een hulpbende van 1.100 in het rood geklede mannen in het veld om het Vlaams leger te gaan versterken.

Jonge varkens aan het spit
1 juli 1302. Jacques de Châtillon is natuurlijk gaan uithuilen in Frankrijk over de ongehoorde schande die de Vlamingen hem hebben aangedaan. De tijdingen over de Vlaamse beweging verwekken een extreme ergernis bij de Franse koning die nu elke gematigdheid verliest. Filips de Schone mobiliseert een groot Frans leger rond Atrecht en stelt de mannen onder het bevel van Robrecht van Artesië. Hij wordt daarbij zeker gepusht door zijn hautaine ega, koningin Johanna van Navarra die aanstuurt op een bloedige wraak. Die Robrecht van Artesië blijkt haar oom te zijn en haar opdracht aan hem laat aan onduidelijkheid niets te wensen over: ‘ga en neem wraak op dat Vlaams leger, laat die oproerlingen duizenden doden sterven, ruk de Vlaamse zeugen hun borsten af, rijg de jonge varkens aan het spit en sla de Vlaamse honden dood!’ Na die verschrikkelijke opdracht beginnen de Fransen aan hun veldtocht richting Vlaanderen. 10.000 ruiters, 10.000 boogschutters en 40.000 speerknechten zijn op weg om ons land in het bloed te komen verstikken.

In Kortrijk groeit het leger van de Vlamingen ondertussen uit tot een leger van 60.000 manschappen, vooral boeren en ambachtslieden die feitelijk nog nooit van hun leven wapens gehanteerd hebben. Sommige geschiedschrijvers minimaliseren het Vlaams leger bij Kortrijk, volgens de Brugse kronieken is dit onmogelijk als men bedenkt dat er alleen al tijdens de Brugse Metten al 7.000 Bruggelingen actief waren.

· · · · · · · · · · · · · · · · · · · ·

Auteur van 'De Kronieken van de Westhoek'

Related Articles & Comments

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *