web analytics

1485. Naar een totale ondergang van het land?

80
banner

Ondertussen hebben de inwoners van Vlaanderen al door dat deze binnenlandse oorlog nergens anders naartoe leidt dan naar de totale ondergang van het land. Vooral de Bruggelingen snakken naar vrede. Verscheidene ingezetenen treden in contact met enkele raadsleden van de aartshertog. Ook de wethouders doen wat ze kunnen. Op 1 juni 1485 gaat er een plechtige processie rond om God te smeken voor vrede, rust en eendracht.

Nadat ze die eerst zelf aan diggelen hebben gegooid door dat verschrikkelijk affront aan Maximiliaan. Nog voor het einde van de rondgang komt een delegatie edelen te paard de stad binnensjokken. Onder hen graaf Engelbert van Nassau en de kanselier van Brabant. Op het koperen balkon van de Burg spreekt die laatste de massa Bruggelingen toe. Beseffen de Vlamingen wel dat het Maximiliaan was die verhinderd heeft dat de Fransen Vlaanderen inpalmden? In de plaats van hem erkentelijk te zijn hebben ze zich laten leiden door oproerkraaiers en zijn ze zelfs zo ver gegaan om de aartshertog te beroven van zijn eigen kinderen en van de voogdij over het land.

Hij beschuldigt de toehoorders openlijk: ze zijn zelf de oorzaak van deze ellendige oorlog. ‘Wat willen ze hier?’, vraagt hij zich luidop af tegen de zwijgende massa die goed genoeg beseft dat de kanselier gelijk heeft. Deze bloedige oorlog hardnekkig verderzetten of genieten van een goede vrede? Het antwoord kan maar zo duidelijk zijn. ‘Vrede. Vrede’, scanderen de Bruggelingen. En dan leest de Brabander enkele voorwaarden voor tegen dewelke Maximiliaan bereid is om de spons over het gebeurde te gooien. Ik probeer de belangrijkste punten samen te vatten: dat ze de aartshertog aanstellen als voogd over zijn kinderen en als regent over Vlaanderen tot Filips meerderjarig is. De gemaakte kosten van de oorlog zullen moeten vergoed worden.

Brugge moet tien van zijn belangrijkste oproerkraaiers voor de vierschaar berechten en naar behoren straffen. Het antwoord van de Bruggelingen is positief, ze bedanken de aartshertog alvast voor zijn genade. ‘Oké’, roept hij, maar die kwestie van de tien aanstokers moet wel onmiddellijk geregeld worden. Terwijl de stadspoorten op slot gaan trekken de gewapende mannen van Engelbert van Nassau naar de woning van Lodewijk van Brugge, de heer van Gruuthuse om hem als leider van de opstand naar de gevangenis te leiden. Schepen-beenhouwer Francis van Bassevelde staat eveneens bovenaan de lijst. Samen met klerk Pieter Vander Eecke en goudsmid Antonius Labe die ze allebei oppakken. Zes anderen houden zich verborgen: Willem Moreel, Jan van Riebeke, Zeger de Roo, Lodewijk Stelin, Jan van Oostkamp en Jan de Keyt.

Goed nieuws vanuit Brugge
Maximiliaan verneemt het goede nieuws uit Brugge op zijn schip in Sluis. Hij arriveert nog diezelfde dag in Brugge. De Bruggelingen onthalen hun graaf met vreugde en blijken van eer en respect. Het pleidooi van de Brabantse kanselier legt de man geen windeieren. Maximiliaan slaat hem tot ridder uit erkentenis voor bewezen diensten. De stad Brugge is natuurlijk maar één van de drie Leden van Vlaanderen. Gent en Ieper dienen ook nog overstag te gaan om een einde aan deze oorlog te kunnen maken. De volgende dag vertrekt de Bruggeling Jan Rogiers op een geheime missie naar Gent om er bij zijn collega Matthys Speyaert op aan te dringen dat ze hun rebelse gemoederen moeten dimmen zodat Vlaanderen in vrede kan komen.

Die Speyaert is een kapitein van aanzien bij de Gentenaars. Hij slaagt er met veel passie in om ze zo ver te krijgen dat ze op zijn minst met Maximiliaan willen praten over vrede. Op 18 juni 1485 zal een delegatie naar Brugge trekken om te onderhandelen. Ook Ieper sluit zich daarbij aan. De onderhandelingen duren tot de 23ste en eindigen met een algemeen vredesverdrag met voorwaarden voor zowel de Vlamingen als voor Maximiliaan.

Uiteraard staat zijn erkenning tot regent en voogd bovenaan het lijstje. De Gentenaars zullen Filips de Schone buiten de poorten van Gent tot bij zijn vader voeren, maar die belooft dat hij zijn zoon nooit buiten de Nederlanden zal wegsturen. De aartshertog krijgt overal vrije toegang met zijn lijfwacht. De drie Leden van Vlaanderen zullen 700.000 gulden betalen als vergoeding voor de gemaakte kosten, wel te verstaan in drie schijven. De vrijheden van de steden blijven onaangeroerd en er komt een gedeeltelijke amnestie voor wie iets misdaan heeft tegenover Maximiliaan of Filips. De vergelding op de tien Bruggelingen blijft van kracht. Deze lijst groeit nog aan met andere schuldigen.

Ik tel nu in totaal 23 heren die eerstdaags voor hun eigen vierschaar zullen moeten verschijnen om er naar verdienste beboet en gestraft te worden. Die avond van 23 juni kuiert Maximiliaan van Oostenrijk met zijn edellieden door de stad van Brugge waar de vreugdevuren volop branden uit blijdschap voor de afgesproken vrede. Op de markt ontsteekt hij trouwens zelf een vreugdevuur met een toorts. Iets wat de toeschouwers zeer weten te smaken.

· · · · · · · · · · · · · · · · · · · ·

Auteur van 'De Kronieken van de Westhoek'

Related Articles & Comments

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *