web analytics

Anno 1506. Vlaanderen glijdt weg in het grote Europa

105
banner

De Orde van de Kousenband
10 januari 1506. Filips en Johanna zetten zich in Vlissingen op weg naar Spanje. Dat gebeurt met de Spaanse vloot die nu op zijn tocht naar het zuiden het gezelschap krijgt van nog 50 Nederlandse schepen. De trip is nochtans niet van gevaren ontbloot. Net op het moment dat ze Engeland in zicht krijgen breekt brand uit aan boord van het koninklijk schip. Hun laatste uur lijkt geslagen. Gelukkig slaagt de bemanning er op het nippertje in om de brand te blussen.

Maar dan krijgen ze veel te veel water, en vooral wind. De vloot belandt in een zware storm waarbij schipbreuk een voor de hand liggende optie is. Vooral in de wetenschap dat de hele omvangrijke vloot helemaal uit elkaar geslagen wordt en er 3 schepen vergaan. Johanna en Filips zullen vermoedelijk opgelucht zijn wanneer ze gezond en wel in de haven van Hampton kunnen binnenzeilen.

Hun ongeplande komst is een godsgeschenk voor de Engelse koning Hendrik VII. Die haast zich de voeten van onder zijn gat om het gezantschap welkom te heten en ze op zijn kasteel in Windsor te inviteren. Filips de Schone gaat daar graag op in en wordt in Windsor met grote eer onthaald door Hendrik VII. Beide koningen ondertekenen een vroegere vrede tussen beide landen en Filips schopt het zelfs tot lid van de orde van de Kousenband waarop de Vlaming hetzelfde voorrecht aanbiedt aan Hendriks zoon Arthur die hij tot ridder van het Gulden Vlies slaat. Notoire clubjes met notoire leden, zoveel is wel duidelijk.

En nu ze het goed met elkaar kunnen vinden; waarom zouden ze geen huwelijksregeling uit hun mouwen schudden? Karel zou kunnen trouwen met Hendriks dochter prinses Margareta. De regeling gebeurt discreet want Filips moet een beetje opletten voor de Franse koning Lodewijk XII. Die leeft in de verwachting dat hij geen mannelijke erfgenaam op de wereld zal zetten en heeft daarom zijn dochter Claudia ten huwelijk beloofd aan graaf Francis van Valois welke dan meteen de naaste erfgenaam van het Franse rijk zal zijn.

In Spanje broeien de complotten
23 april 1506. Na een onverwacht verblijf van drie maanden in Engeland zetten Filips en Johanna hun reis naar Spanje voort. De wind speelt nu niet meer in hun nadeel maar blaast de vloot op amper vijf dagen tijd naar de kusten van Gallicië. De Spanjaarden verwelkomen hun jonge vorst met grote vreugde. Filips’ voorzichtig en rechtvaardig bestuur in Vlaanderen zorgt hier voor hoge verwachtingen.

Nu ja, de kroniekschrijvers maken er zich toch wel gemakkelijk van af. Al die Spaanse gebieden zijn een ongelooflijke broeihaard van complotten en daar gaan mijn bronnen wel heel licht over. Dat Filips de Schone zijn schoonvader kan paaien met postjes en geld is wel heel kort door de bocht gaan. Wie mijn ‘Johanna en Filips in de storm’ leest zal weten waarom ik dit hier opmerk. Ik probeer me verder te concentreren op mijn graven van Vlaanderen en houd Filips de Schone als koning van Spanje in de gaten. Dat zijn onderdanen hem van het ene naar het andere feest leiden laat de Vlaming zich in elk geval welgevallen.

De fatale feestmaaltijd in Burgos
Augustus 1506. De koning tekent present tijdens een feestmaaltijd in Burgos die de plaatselijke gouverneur hem voorschotelt. Na de maaltijd (en na het drinken van een flinke scheut gif) krijgt Filips na het kaatsspel met hoge koorts te kampen. Hij belandt ziek te bed en zal zijn slaapstede niet meer verlaten. Toch wel, maar dan als lijk. De jongeman sterft op 25 september 1506 op de leeftijd van 28 jaar. Hij laat twee zonen achter. Karel (6) en Ferdinand (3) en drie dochters; Eleonora, Isabella en Maria. Zijn echtgenote Johanna is op het moment zwanger van nog een kind maar wordt door zijn dood helemaal krankzinnig. Een trekje dat zich al jaren manifesteerde.

De Spanjaarden noemden haar niet voor niets Johanna de krankzinnige of de waanzinnige. Haar baby zal achteraf een meisje blijken te zijn: Catharina. Het lichaam van Filips de Schone begraven de Spanjaarden in de kartuizerkerk in Burgos, zijn hart verhuist naar Brugge waar het neergelegd wordt in de prachtige grafstede van zijn moeder Maria van Bourgondië. Na die ongelooflijk dwaze oorlog uit zijn kindertijd is het al even dwaas afgelopen met de ‘eigen’ toekomst van Vlaanderen.

 

· · · · · · · · · · · · · · · · · · ·

Auteur van 'De Kronieken van de Westhoek'

Related Articles & Comments

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *